Szczęście i spokój to tematy, które w życiu codziennym dla większości osób są czymś odległym. Goniąc za celami, obowiązkami czy sukcesem odkładamy to na później, mając nadzieję, że wtedy gdy osiągniemy założony cel, przyjdzie to samo. W takich momentach warto sięgnąć po literaturę, która nie narzuca gotowych schematów, ale pozwala spojrzeć na życie z dystansu.

i wewnętrznego spokoju.

Autor: Ania Wendzikowska

Data wydania: 25.10.2023

Wydawnictwo: Sensus

Liczba stron: 352

Moja ocena: 9/10

Autor recenzji: Wiktoria Sroka

Kontynuując swoją fascynację poradnikami, w nowy rok wchodzę właśnie z nimi. Jednak tym razem zamiast szukać odpowiedzi na miliony pytań, skupiam się na zatrzymaniu, uporządkowaniu myśli i spojrzeniu z nieco innej perspektywy. Nie szukam gotowych odpowiedzi, a wybieram książki, które mogą towarzyszyć w refleksji i drobnych, ale znaczących zmianach. A książka “Ku zmianie. 102 nawyki świadomego życia” wydała się idealnym wyborem, by zacząć tę przygodę.

102 nawyki świadomego życia

Autor: Ania Wendzikowska

Data wydania: 10.12.2025

Wydawnictwo: Sensus

Liczba stron: 368

Moja ocena: 7/10

Autor recenzji: Wiktoria Sroka

„Ku zmianie. 102 nawyki świadomego życia" ze strony wydawnictwa editio.pl Sprawdźcie też inne bestsellery wydawnictwa

Nie ja wybrałam tę książkę. To ona wybrała mnie. Pojawiała się wszędzie, między poleceniami, w urywkach cytatów, w przypadkowych wzmiankach aż w końcu zaczęłam dostrzegać ją częściej, niż bym tego chciała. Każdy fragment odsłaniał odrobinę jej treści, wystarczająco dużo, by wzbudzić ciekawość, ale jednocześnie za mało, by móc przejść obok niej bez obojętności.

które dałabym młodszej sobie

Autor: Aleksandra Pawlik

Data wydania: 12.11.2025

Wydawnictwo: Sensus

Liczba stron: 296

Moja ocena: 10/10

Autor recenzji: Wiktoria Sroka

„In my 20s. 26 lekcji, które dałabym młodszej sobie" ze strony wydawnictwa editio.pl Sprawdźcie też inne bestsellery wydawnictwa

Jeśli wcześniej swój gust czytelniczy uważałam za dość nieoczywisty, tak wraz początkiem nowego roku odblokowałam nowy poziom. Wcześniejsze skupienie się na romansach, zastąpiłam literaturą piękną, klasyczną badź poradnikami, a wcześniej wspomniane romanse stanowią jedynie przerywniki, po które nie sięgam już tak chętnie jak kiedyś. Choć gdy wybieram je, dalej bawię się na nich równie dobrze co wcześniej.

Autor: George Orwell

Wydawnictwo: Sploty

Liczba stron: 448

Moja ocena: 10/10

Autor recenzji: Wiktoria Sroka

Partia pragnie władzy wyłącznie dla samej władzy.

Winston Smith jest członkiem Zewnętrznej Partii. Pracuje w Ministerstwie Prawdy. Musi uważać, gdyż dopuszcza się myślozbrodni. W państwie, w którym najmniejsze objawy nielojalności dusi się z całą brutalnością, bycie podejrzanym w jakiejkolwiek sprawie jest śmiertelnie niebezpieczne. Tymczasem Smith pozwala sobie na coraz więcej. Wątpi w nieomylność Partii. Zaczyna pisać dziennik. Zakochuje się. Powoli, lękliwie, nieśmiało, ale nieustępliwie podąża zakazaną ścieżką dalej, ku straszliwemu przeznaczeniu...

Oto wyjątkowa książka ― wybitna, wielopoziomowa powieść. Tylko pozornie mówi o czymś, co nie ma prawa się wydarzyć: o bezwzględnym totalitaryzmie, całkowitym podporządkowaniu i nieustannej inwigilacji. O niszczeniu człowieczeństwa. O deptaniu godności człowieka poddawanego praniu mózgu, indoktrynacji, a nieraz również wyszukanym torturom. Przedstawia świat pełnej kontroli i kompletnego zakłamania. W tym antyświecie dopuszczalne jest tylko posłuszeństwo. Nie istnieje wolność słowa, nie ma nawet wolności myśli.

Człowiek jest nieskończenie podatny na formowanie.

Każdy Czytelnik odbierze tę antyutopię inaczej i każdy dojdzie do innych wniosków. Jest to dzieło pełne niejednoznaczności i niedopowiedzeń, niełatwe w lekturze i wymagające przemyśleń. Mimo upływu lat aktualne. Wciąż bowiem obserwujemy odradzające się reżimy, coraz bardziej wyrafinowaną inwigilację, władzę sprawowaną tylko dla władzy i jeszcze drapieżniej zagarnianą wolność. Rok 1984 zmusza do refleksji, ale jej nie ułatwia; to przerażająca powieść, którą trzeba przeczytać - nim zostanie ostatecznie zakazana przez Wielkiego Brata.

Wolność oznacza prawo do twierdzenia, że dwa i dwa to cztery.

Kierując się obecnymi wyborami czytelniczymi, nie doświadczam już wyłącznie historii, które mają poruszać emocje i zapewniać chwilową ucieczkę od codzienności, jak często bywa w przypadku romansów. Coraz częściej sięgam po książki, które oprócz fabuły niosą ze sobą ciężar refleksji, zmuszają do zatrzymania się i pozostawiają po sobie pytania, na które nie zawsze da się odpowiedzieć od razu. I o ile już wcześniej ceniłam te gatunki, tak poświęcając im większą uwagę, dopiero teraz dostrzegam jeszcze większą ich głębię. 

To właśnie dlatego George Orwell stał się moim wyborem na nowy rok. Chciałam wrócić do „Roku 1984” po ponad roku od jego pierwszej lektury, by nie tylko odświeżyć sobie tę historię, ale też sprawdzić, jak wybrzmi ona dziś, bez czytania z poczuciem obowiązku, czy konieczności, a własnej woli. Interesowało mnie również to, czy dostrzegę w niej inne aspekty, nowe znaczenia i detale, które wcześniej mogły umknąć, a które z perspektywy czasu i doświadczeń nabierają zupełnie innego znaczenia. 

Głównym aspektem powieści jest charakterystyka głównego bohatera Winstona Smitha, pracownika Ministerstwa Prawdy, który zaczyna kwestionować istniejący porządek i marzenie o wolności jednostki. Jego życie zawodowe wypełnione jest codzienną rutyną i podporządkowane nieomylnej Partii, co stanowi jeden z najbardziej dobitnych obrazów mechanizmów kontroli i manipulacji w państwie totalitarnym. To co dla większości stanowi niezaprzeczalną prawdę, dla Winstona staje się czymś zmiennym, łatwym w modyfikacji i przede wszystkim podporządkowanym interesom władzy. Praca, którą wykonuje to stwarzanie pozorów, począwszy od tego, że nic, nigdy nie zostało zmienione i historia toczy się bez zmian, a zmierzając do pozorów posłuszności i przynależności. Jego wewnętrzna walka między przetrwaniem a pragnieniem wolności, między podporządkowaniem się a buntowaniem się, jeszcze lepiej pokazuje to. 

Tym razem bardziej zwróciłam uwagę na codzienne kompromisy Winstona, wewnętrzne wątpliwości i ulotne chwile buntu, które zostały mniej zaakcentowane, choć są równie ważne. Drobne gesty, ciche sprzeciwy i momenty niepewności ukazują jego walkę o zachowanie indywidualności w świecie, gdzie każda myśl może zostać ukarana. 

Ponowne spotkanie z twórczością autora utwierdziło mnie również w  przekonaniu, że są to historie naprawdę piękne mimo okrutnej szczerości z jaką ukazuje rzeczywistość. I nie chodzi tutaj tylko o mistrzowski warsztat pisarski czy perfekcyjną konstrukcję świata przedstawionego, choć obie te rzeczy są niezaprzeczalne. Chodzi przede wszystkim o sposób, w jaki historia porusza, prowokuje do zadawania trudnych pytań i zmusza do zastanowienia się nad własnym życiem, wyborami i relacjami z otaczającym światem.

Podsumowując “rok 1984” autorstwa George’a Orwella to wyjątkowa historia, która nie tylko wciąga fabułą i buduje przerażający świat totalitarnej kontroli, ale przede wszystkim zmusza do refleksji nad mechanizmami władzy i ceną zachowania własnej tożsamości.

„Rok 1984" ze strony wydawnictwa editio.pl Sprawdźcie też inne bestsellery wydawnictwa

Jeśli miałabym wskazać jedną z najlepszych książek ubiegłego roku, bez wahania jedną z wymienionych byłby “Folwark zwierzęcy” George’a Orwella. Po raz pierwszy sięgnęłam po nią na początku 2025 roku w trakcie przygotowań do matury i od razu wiedziałam, że będzie to jedna z lepszych książek jakie miałam okazje poznać. Choć pozornie jest to krótka i prosta historia o buncie zwierząt, kryje się za nią coś znacznie głębszego.

Autor: George Orwell

Data wydania: 12.11.2025

Wydawnictwo: Sploty

Liczba stron: 160

Moja ocena: 10/10

Autor recenzji: Wiktoria Sroka

Wszyscy ludzie są wrogami. Wszystkie zwierzęta są braćmi.

Wyzyskiwane i źle traktowane przez ludzi zwierzęta zbuntowały się i wygnały swoich oprawców. Gospodarstwo, w którym pozostały, nazwały Folwarkiem Zwierzęcym. Postanowiły same zapewnić sobie dobrobyt, potrzebowały jednak przywództwa. Wybrały dwie najmądrzejsze świnie, Napoleona i Śniegula. Po jakimś czasie Napoleon doprowadził do śmierci drugiego przywódcy i - korzystając z tyrańskich metod - uczynił z siebie jedynego słusznego wodza. Wkrótce czas demokracji się skończył. Władza, a właściwie dyktatura, którą wprowadził, okazała się zbyt silną pokusą...

Folwark zwierzęcy nie jest zabawną satyrą. To wnikliwe studium powstawania i ugruntowywania się władzy totalitarnej. Pokazuje, jak szczytne idee są wykorzystywane do budowania reżimów, a walkę o przywództwo wygrywa się za pomocą sprawnego aparatu policyjnego. Opisuje narastające stopniowo okrucieństwo i brutalność dyktatora, a także jego pazerność na przywileje. Każda kolejna podłość jest uzasadniana coraz bardziej nachalną propagandą.

Napoleon ma zawsze rację.

W trakcie lektury nie można poprzestać na doszukiwaniu się aluzji do Rosji i Putina. Folwark zwierzęcy bowiem przekazuje uniwersalne prawdy o władzy i zniewoleniu. Obalone reżimy odradzają się w bardziej wynaturzonej formie, propagandzie towarzyszy inwigilacja, a wolność i prawo do decydowania o swoim życiu stają się coraz cenniejsze i trudniejsze do obrony. Ta z pozoru zabawna powiastka z przerażającym zakończeniem staje się dziś ponurym ostrzeżeniem.

Zwierzęta przenosiły wzrok ze świni na człowieka, z człowieka na świnię i znów ze świni na człowieka - i nie potrafiły już określić, kto jest kim.

Najbardziej uderzające w niej jest prosta forma narracji w połączeniu z głębokim przesłaniem. Pokazane już we wcześniejszej książce autora, teraz jeszcze bardziej widoczne jest to, że nie potrzebuje on długich opisów, czy wysublimowanego słownictwa by oddać w pełni brutalność prawdy. Każde zdanie, dialog czy gest jest w pełni przemyślane, dzięki czemu nawet krótkie fragmenty niosą na swoich barkach ogromne znaczenie. Nawet pozornie drobne wydarzenia czy dialogi między zwierzętami stają się nośnikami głębszych prawd o ludzkiej naturze, mechanizmach władzy i łatwości, z jaką ideały mogą zostać wypaczone. 

Co urzekające wiele jest tutaj metafor, które trzeba samemu dostrzec. Folwark działa na wielu poziomach, symbolika ukryta w nim jest delikatna, ukryta w gestach, dialogach i zwykłych opisach dnia. Każde zwierzę, jego zachowanie czy decyzja niosą za sobą coś więcej, odnoszą się do mechanizmów władzy, manipulacji czy ludzkich słabości. To, co początkowo wydaje się prostą opowieścią o buncie i marzeniu o równości, z czasem ujawnia całą złożoność politycznych i społecznych mechanizmów, które sprawiają, że ideały łatwo ulegają korupcji, a władza staje się celem samym w sobie.

Warto skupić się na tym jak zostały zaprezentowane zwierzęta. Każde z nich przejawia swoją wiodącą cechę jak np. ambicję i żądzę władzy - pokazując, jak łatwo ideały mogą zostać wypaczone, gdy najważniejsza staje się własna pozycja i korzyść czy naiwność, pracowitość i wierność - cechy, które z jednej strony budzą szacunek, ale w świecie pełnym manipulacji i oszustw stają się źródłem cierpienia i łatwo wykorzystywane przez innych. Przez to każdy bohater, choć przedstawiony w formie zwierzęcej, staje się symbolicznym odbiciem ludzkich postaw. 

Kolejnym plusem  jest krótka forma, która działa na ogromną korzyść powieści. Nie ukazuje ani mniej, ani więcej niż powinna, jest po prostu w punkt. Każdy opis, każdy dialog i każda scena zostały precyzyjnie przemyślane, tak aby maksymalnie oddać sens sytuacji i przesłanie historii, bez zbędnych dygresji czy nadmiaru słów.

Podsumowując “Folwark zwierzęcy” autorstwa George’a Orwella to historia, która urzeka swoją prostotą. Każde zdanie, gest i dialog są przemyślane, a krótkie fragmenty niosą na swoich barkach ogromne znaczenie. Zwierzęta symbolizują ludzkie cechy i mechanizmy społeczne, a metafory i subtelne niuanse wymagają od czytelnika uważności i refleksji.  Dla mnie, odkryta po raz pierwszy na początku 2025 roku, pozostaje jedną z najlepszych książek ubiegłego roku, do której na pewno nie raz jeszcze powrócę. 

„Folwark zwierzęcy" ze strony wydawnictwa editio.pl Sprawdźcie też inne bestsellery wydawnictwa